Allahu: Krijuesi dhe Furnizuesi i Çdo Qenie

Të gjithë ne kemi momente kur ndihemi të shqetësuar për jetën. Ndonjëherë mendojmë për furnizimin, punën, familjen, shëndetin ose të ardhmen. Pyetjet mund të jenë të shumta: A do të kem mjaftueshëm? Çfarë do të ndodhë nesër? Kush do të më ndihmojë nëse gjërat bëhen të vështira?

Kurani na mëson të kthehemi te një e vërtetë themelore: Allahu është Krijuesi i çdo gjëje, Furnizuesi i çdo krijese dhe ka fuqi mbi çdo gjë.

Kjo nuk do të thotë se jeta do të jetë gjithmonë pa vështirësi. Do të ketë sprova, humbje dhe momente pasigurie. Por besimi në Allahun ndryshon mënyrën se si i përballojmë ato. Ne nuk jemi vetëm. Nuk jemi të harruar. Dhe furnizimi ynë nuk është jashtë dijes së Allahut.

Kjo e vërtetë mund të sjellë paqe në zemër, mirënjohje për të tashmen dhe shpresë për të ardhmen.

Allahu është Krijuesi i çdo gjëje

Një nga themelet e besimit islam është të besojmë se Allahu është Krijuesi i gjithçkaje.

Allahu thotë në Kuran:

“Allahu është Krijuesi i çdo gjëje dhe Ai është Mbikëqyrësi i çdo gjëje.” (Ez-Zumer, 39:62)

Asgjë nuk është jashtë dijes dhe fuqisë së Tij. Qiejt, toka, detet, malet, kafshët, bimët dhe vetë njeriu janë pjesë e krijimit të Tij.

Kur shohim një pemë që rritet nga një farë e vogël, mund të ndalemi dhe të mendojmë. Kur shohim një fëmijë që rritet, kur shohim shiun që bie dhe tokën që gjallërohet, kemi përpara nesh shenja që na ftojnë të njohim Krijuesin.

Kurani thotë:

“Vërtet, në krijimin e qiejve dhe të Tokës dhe në ndërrimin e natës dhe të ditës ka shenja për njerëzit që mendojnë.” (Ali Imran, 3:190)

Besimtari nuk e sheh botën vetëm me sy. Ai përpiqet ta shohë edhe me zemër.

Furnizimi i çdo krijese është te Allahu

Ndoshta një nga ajetet më ngushëlluese për zemrën është ai në suren Hud:

“Nuk ka asnjë gjallesë në tokë që të mos e ketë furnizimin te Allahu. Ai e di vendbanimin e saj dhe vendin ku do të prehet. Të gjitha janë në një Libër të qartë.” (Hud, 11:6) 

Mendo pak për këtë.

Një zog i vogël që fluturon në qiell nuk di se çfarë do të hajë nesër. Një kafshë në pyll nuk ka një plan financiar. Një insekt i vogël nuk mund të kuptojë se nga do të vijë ushqimi i tij. Megjithatë, Allahu e di dhe kujdeset për krijesat e Tij.

Ibn Kethiri, në tefsirin e tij, shpjegon se ajeti përfshin krijesat e mëdha dhe të vogla, të tokës dhe të detit; Allahu e di vendin ku ato jetojnë dhe vendin ku përfundojnë.

Sa e madhe është kjo mëshirë!

Nëse Allahu nuk harron krijesën më të vogël, si mund të mendojmë se Ai nuk e di gjendjen tonë?

Të mbështetemi te Allahu nuk do të thotë të mos përpiqemi

Ndonjëherë njerëzit e kuptojnë gabim tevekkulin, pra mbështetjen te Allahu. Mendojnë se të besosh te Allahu do të thotë të mos punosh, të mos planifikosh dhe të mos përpiqesh.

Por mësimi i Profetit Muhamed ﷺ është më i bukur dhe më i ekuilibruar.

Profeti ﷺ tha:

“Sikur të mbështeteshit te Allahu me mbështetjen e vërtetë, Ai do t’ju furnizonte ashtu siç furnizon zogjtë: ata dalin në mëngjes të uritur dhe kthehen në mbrëmje të ngopur.” (Xhami‘ et-Tirmidhi, 2344). Imam Tirmidhiu e cilësoi hadithin hasen sahih.

Vëreni zogun.

Ai del nga foleja.

Ai kërkon ushqim.

Ai lëviz dhe përpiqet.

Pastaj Allahu e furnizon.

Kështu duhet ta kuptojmë tevekkulin: bëjmë atë që mundemi dhe zemrën ia besojmë Allahut.

Kërkojmë punë, por besojmë te Allahu.

Studiojmë, por besojmë te Allahu.

Kujdesemi për familjen, por besojmë te Allahu.

Kërkojmë shërim, ndërsa e dimë se shërimi përfundimtar është në dorën e Allahut.

Mos u frikëso nga e nesërmja

Një nga barrat më të mëdha të njeriut është shqetësimi për të ardhmen.

Por e ardhmja është në dijen e Allahut, jo në dijen tonë.

Ne nuk e dimë çfarë do të ndodhë nesër. Allahu e di.

Ne nuk e dimë nga do të vijë furnizimi ynë. Allahu e di.

Ne nuk e dimë se cilën derë do të hapë pas një dere që u mbyll. Allahu e di.

Prandaj besimtari përpiqet të jetojë sot me përgjegjësi dhe të nesërmen ia lë Allahut.

Kjo nuk është pasivitet. Është qetësi e zemrës pas përpjekjes.

Allahu thotë:

“Dhe kush i frikësohet Allahut, Ai i hap atij rrugëdalje dhe e furnizon nga nuk e pret.” (Et-Talak, 65:2–3)

Ndonjëherë rrugëdalja vjen nga një derë që nuk e kishim menduar kurrë.

Furnizimi nuk është vetëm para

Kur themi “rizk”, shpesh mendojmë vetëm për para. Por furnizimi është shumë më i gjerë.

Shëndeti është rizk.

Familja është rizk.

Një mik i mirë është rizk.

Koha është rizk.

Dija është rizk.

Një zemër e qetë është rizk.

Mundësia për t’u penduar është rizk.

Namazi është rizk.

Dashuria për Kuranin është rizk.

Madje edhe një mundësi për të bërë një të mirë që askush tjetër nuk e di mund të jetë një dhuratë e madhe nga Allahu.

Sa herë themi “Elhamdulilah” për ushqimin, mund të kujtojmë edhe dorën që na e mundësoi atë ushqim. Sa herë kemi shëndet, mund të kujtojmë se shëndeti nuk është diçka që e krijuam vetë.

Kështu mirënjohja bëhet pjesë e jetës.

Allahu ka fuqi mbi çdo gjë

Allahu thotë:

“...dhe Ai ka fuqi mbi çdo gjë.” (El-Maide, 5:120)

Kjo është një e vërtetë që duhet ta mbajmë afër zemrës, sidomos kur përballemi me diçka që na duket e pamundur.

Ndoshta ke një problem që nuk di si ta zgjidhësh.

Ndoshta ke bërë një gabim dhe mendon se nuk mund të ndryshosh.

Ndoshta ke një ëndërr që duket shumë larg.

Ndoshta je duke kaluar një periudhë të vështirë.

Mos harro: ajo që është e pamundur për ty nuk është e pamundur për Allahun.

Kjo nuk do të thotë se çdo dëshirë jonë do të realizohet pikërisht siç e duam. Por do të thotë se Allahu është i aftë të hapë rrugë aty ku ne nuk shohim rrugë.

Prandaj lutja nuk duhet të jetë vetëm kërkesë. Ajo është edhe një shprehje besimi.

Mos e mat kujdesin e Allahut vetëm me pasurinë

Ndonjëherë mendojmë: “Nëse Allahu më do, pse po kaloj vështirësi?”

Por sprova nuk është domosdoshmërisht shenjë e braktisjes.

Profeti ﷺ na mësoi se sprovat mund të jenë pjesë e jetës së besimtarit dhe se Allahu mund t’i sjellë njeriut të mirësi përmes tyre.

Në Sahih Buhari transmetohet se Profeti ﷺ ka thënë se kur Allahu ia do të mirën dikujt, e vë në provë. (Sahih el-Buhari, 5645–5646)

Prandaj, nëse jeta jote është e vështirë tani, mos nxito të mendosh se Allahu të ka harruar.

Ndoshta sprova po të afron më shumë me Të.

Ndoshta po të mëson durimin.

Ndoshta po të largon nga diçka që do të të dëmtonte.

Ndoshta po të përgatit për një mirësi që ende nuk e sheh.

Ne nuk e dimë gjithmonë urtësinë. Por mund të kemi besim tek Ai që e di.

Edhe krijesat e tjera na mësojnë mirënjohjen

Profeti ﷺ na mësoi se kujdesi ndaj krijesave është vepër shpërblyese.

Në Sahih Muslim transmetohet se kur një musliman mbjell një pemë ose kultivon tokë dhe prej saj ushqehet një kafshë, zog ose krijesë tjetër, kjo i llogaritet si sadaka. (Sahih Muslim, 1552c).

Ky mësim është shumë i bukur.

Nëse Allahu është Furnizuesi i çdo krijese, atëherë ne duhet të mësojmë të jemi të mëshirshëm me krijesat e Tij.

Mos e torturo një kafshë.

Mos e shpërdoro ushqimin.

Mos e ndot tokën pa nevojë.

Ndihmo një njeri të uritur.

Mbille një pemë.

Jepi ujë një krijese.

Këto janë mënyra praktike për ta shprehur mirënjohjen ndaj Furnizuesit.

Çfarë do të thotë kjo për një musliman të zakonshëm?

Nuk kemi nevojë të jemi dijetarë për ta jetuar këtë besim.

Kur zgjohesh në mëngjes, thuaj “Elhamdulilah” dhe kujto se një ditë e re është dhuratë.

Kur ha, kujto Furnizuesin.

Kur shkon në punë, bëj përpjekjen tënde dhe kërko bereqet nga Allahu.

Kur të humbasë diçka, lejoje zemrën të pushojë te caktimi i Allahut.

Kur të vjen një mirësi, mos ia atribuo vetëm vetes.

Kur bën një gabim, pendohu dhe kthehu te Allahu.

Kur frikësohesh për të ardhmen, bëj dua dhe vazhdo të ecësh.

Ky është një besim që mund të jetohet çdo ditë.

Allahu nuk ka nevojë për ne, por ne kemi nevojë për Të

Një nga mendimet më të bukura është se Allahu është i Pasuri dhe i Pavaruri, ndërsa ne jemi të varfër para Tij.

Allahu thotë:

“O njerëz! Ju jeni të varfër dhe keni nevojë për Allahun, ndërsa Allahu është i Vetëmjaftueshmi, i Denji për çdo lavdërim.” (Fatir, 35:15)

Kjo nuk është poshtërim për njeriun. Përkundrazi, është çlirim.

Ne nuk kemi pse të pretendojmë se kontrollojmë gjithçka.

Nuk kemi pse të mbajmë mbi shpatulla gjithë botën.

Mund të bëjmë përpjekjen tonë dhe pastaj të themi: “O Allah, unë bëra atë që munda. Tani mbështetem tek Ti.”

Sa paqe mund të sjellë kjo në zemër!

Një hap i vogël drejt tevekkulit

Nëse je fillestar në praktikën islame, mos u shqetëso nëse ende nuk i kupton të gjitha. Filloni me një të vërtetë të thjeshtë: Allahu të ka krijuar dhe Ai kujdeset për krijesat e Tij.

Nëse je musliman që praktikon prej vitesh, provo ta thellosh këtë besim në jetën e përditshme. Kur shqetësimi për furnizimin të të kaplojë, kujto Hudin 11:6. Kur ndihesh i pafuqishëm, kujto se Allahu ka fuqi mbi çdo gjë. Kur të vjen një mirësi, falënderoje.

Dhe kur bën dua, mos kërko vetëm atë që dëshiron. Kërko edhe një zemër që kënaqet me Allahun.

Përfundim: Beso te Krijuesi dhe Furnizuesi yt

Bota mund të jetë e pasigurt. Planet tona mund të ndryshojnë. Puna mund të humbasë. Pasuria mund të pakësohet. Njerëzit mund të largohen. Por Allahu nuk ndryshon.

Ai është Krijuesi.

Ai është Furnizuesi.

Ai e di gjendjen tonë.

Ai e dëgjon lutjen tonë.

Ai ka fuqi mbi çdo gjë.

Prandaj, le të përpiqemi pa u dëshpëruar, të planifikojmë pa u mbështetur vetëm te planet tona, të punojmë pa harruar Furnizuesin dhe të kërkojmë pa humbur shpresën.

Le të mësojmë nga zogjtë: dalin në mëngjes me nevojë, por nuk qëndrojnë të paralizuar nga frika. Ata lëvizin, kërkojnë dhe mbështeten te Allahu. Hadithi i Profetit ﷺ e përdor pikërisht këtë pamje për të na mësuar tevekkulin e vërtetë.

Ndoshta sot mund të bëjmë një hap të vogël. Një namaz me më shumë përqendrim. Një dua me më shumë besim. Një “Elhamdulilah” me më shumë vetëdije. Një vepër e mirë për një krijesë të Allahut.

Dhe kur zemra të shqetësohet për të nesërmen, kujto këtë premtim të Kuranit: “Nuk ka asnjë gjallesë në tokë që të mos e ketë furnizimin te Allahu.” (Hud, 11:6).

Le të jetojmë, pra, me përpjekje në duart tona dhe besim në zemër.

O Allah, Ti na krijove, na furnizon dhe kujdesesh për ne. Na jep zemra mirënjohëse, besim të sinqertë dhe tevekkul të vërtetë. Na ndihmo të kërkojmë hallallin, të jemi të mëshirshëm me krijesat e Tua dhe të mos humbasim kurrë shpresën në mëshirën Tënde. Na afro me Ty në kohë lehtësie dhe në kohë sprove. Amin.