Fuqia e Ajetul Kursisë në Jetën e Besimtarit Ajetul Kursi – Një Thesar Hyjnor për Zemrën Çdo besimtar kërkon mbrojtjen, mëshirën dhe afërsinë e Allahut në jetën e tij. Në mesin e ajeteve të Kur'anit, ekziston një ajet që Pejgamberi Muhamed ﷺ e përshkroi si ajetin më madhështor të Librit të Allahut. Ky është Ajetul Kursi (Sure El-Bekare, 2:255). Ky ajet nuk është vetëm një pjesë e bukur e Kur'anit për t'u recituar, por është një burim force shpirtërore, sigurie dhe qetësie për çdo mysliman. Ai na mëson madhështinë e Allahut, fuqinë e Tij absolute dhe na kujton se çdo gjë në qiej dhe në tokë është nën sundimin e Tij. Kur zemra e besimtarit lidhet me kuptimin e këtij ajeti, frika zvogëlohet, shpresa rritet dhe besimi bëhet më i fortë. Pse Ajetul Kursi është ajeti më madhështor? Një ditë, i Dërguari i Allahut ﷺ e pyeti Ubej ibn Ka'bin (Allahu qoftë i kënaqur me të): "Cili është ajeti më i madh në Librin e Allahut?" Ai u përgjigj: "Allahu dhe i ...
Besimi që Ndriçon Zemrën dhe Udhëzon Jetën
Hyrje
Besimi (Akideja) është themeli mbi të cilin ndërtohet jeta e çdo myslimani. Ashtu si një ndërtesë nuk mund të qëndrojë pa themele të forta, edhe adhurimi, morali dhe veprat e mira nuk mund të jenë të qëndrueshme pa një besim të pastër dhe të drejtë. Akideja nuk është vetëm një temë për dijetarët apo studentët e dijes islame; ajo është udhërrëfyesi i përditshëm për çdo besimtar që dëshiron ta jetojë jetën sipas kënaqësisë së Allahut.
Shumë njerëz mendojnë se besimi është vetëm pranimi me gojë se Allahu ekziston. Mirëpo Islami na mëson se besimi është shumë më i thellë. Ai është bindje e palëkundur në zemër, dëshmi me gjuhë dhe vërtetim përmes veprave. Kur zemra mbushet me besim të sinqertë, edhe jeta ndryshon. Frika zëvendësohet me shpresë, ankthi me qetësi dhe hutimi me udhëzim.
Çfarë është Akideja?
Akideja është besimi i palëkundur në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij, të dërguarit, Ditën e Gjykimit dhe kaderin, të mirën dhe të keqen që ndodh me caktimin e Allahut. Këto janë shtyllat e besimit që çdo mysliman duhet t'i njohë dhe t'i besojë me zemër.
Allahu i Madhëruar thotë në Kuran:
"I Dërguari beson në atë që i është shpallur nga Zoti i tij, por edhe besimtarët. Të gjithë besojnë në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij dhe të dërguarit e Tij."
(Sure El-Bekare, 2:285)
Ky ajet na tregon se besimi nuk është i pjesshëm. Myslimani e pranon të gjithë shpalljen e Allahut pa zgjedhur sipas dëshirës së tij.
Besimi në Allahun është burimi i qetësisë
Në kohët tona, shumë njerëz kërkojnë lumturinë në pasuri, famë apo kënaqësi materiale. Megjithatë, zemra nuk gjen qetësi pa e njohur Krijuesin e saj.
Allahu thotë:
"Vërtet, zemrat qetësohen vetëm me përmendjen e Allahut."
(Sure Er-Ra'd, 13:28)
Kur besimtari e kupton se Allahu është Furnizuesi, Mbrojtësi dhe Mëshiruesi, ai nuk dorëzohet para vështirësive. Ai e di se çdo sprovë ka urtësi dhe çdo vështirësi pasohet nga lehtësimi.
Besimi nuk e largon sprovën, por e bën zemrën të fortë për ta përballuar atë.
Teuhidi – Themeli i çdo vepre
Mësimi më i rëndësishëm i Islamit është Teuhidi, njëshmëria e Allahut. Të gjitha adhurimet duhet t'i kushtohen vetëm Atij. Lutja, shpresa, frika, mbështetja dhe dashuria supreme i takojnë vetëm Allahut.
Allahu thotë:
"Thuaj: Ai është Allahu, Një. Allahu është i Vetmi të cilit i drejtohet çdo krijesë për çdo nevojë."
(Sure El-Ihlas, 112:1–2)
Kur njeriu e kupton këtë realitet, ai nuk i lidh shpresat e tij me krijesat, por me Krijuesin. Ai punon, përpiqet dhe merr shkaqet, por zemra e tij mbështetet vetëm tek Allahu.
Besimi duhet të shfaqet në vepra
Një besimtar nuk mjaftohet vetëm me fjalë. Besimi i tij reflektohet në sjellje, sinqeritet, drejtësi dhe adhurim.
Profeti Muhamed ﷺ ka thënë:
"Besimi ka mbi shtatëdhjetë degë. Më e larta është fjala: 'La ilahe il-lallah', ndërsa më e ulëta është largimi i një pengese nga rruga. Edhe turpi është degë e besimit."
(Sahih Muslim)
Ky hadith na mëson se edhe veprat e vogla kanë vlerë të madhe kur burojnë nga besimi. Një buzëqeshje, një fjalë e mirë, ndihma ndaj një nevojtari apo largimi i një guri nga rruga mund të jenë shenja të një zemre besimtare.
Besimi forcohet dhe dobësohet
Akideja e Ehli Sunetit na mëson se besimi shtohet me bindje ndaj Allahut dhe pakësohet me mëkate.
Prandaj besimtari duhet ta ushqejë zemrën vazhdimisht me:
Leximin e Kuranit
Kurani është ushqimi më i madh shpirtëror. Sa më shumë ta lexojmë me meditim, aq më shumë forcohet lidhja jonë me Allahun.
Allahu thotë:
"Ky është Libri në të cilin nuk ka dyshim; është udhëzim për të devotshmit."
(Sure El-Bekare, 2:2)
Mos e lejo që Kurani të qëndrojë i mbyllur në raft. Le të jetë shoqëruesi yt i përditshëm, qoftë edhe për disa ajete çdo ditë.
Përmendjen e Allahut
Dhikri e pastron zemrën nga pakujdesia. Fjalë të thjeshta si:
- Subhanallah
- Elhamdulilah
- Allahu Ekber
- La ilahe il-lallah
kanë peshë të madhe tek Allahu dhe ndikim të madh në zemrën e besimtarit.
Shoqërinë e mirë
Njeriu ndikohet nga ata me të cilët kalon kohën.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Njeriu është në fenë e mikut të tij, prandaj secili le të shikojë kë merr për mik."
(Sunan Ebu Davud, Tirmidhi)
Nëse rrethohesh me njerëz që të kujtojnë Allahun, edhe zemra jote do të gjallërohet.
Besimi në kader sjell qetësi
Një prej shtyllave të besimit është besimi në kaderin e Allahut. Kjo nuk do të thotë të heqësh dorë nga përpjekja, por të pranosh se rezultati është në dorën e Allahut.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Ji i kujdesshëm për atë që të sjell dobi, kërko ndihmë nga Allahu dhe mos u dorëzo."
(Sahih Muslim)
Ky hadith përmbledh ekuilibrin islam: puno me përkushtim, lutu me sinqeritet dhe prano rezultatin me kënaqësi.
Kur diçka nuk ndodh sipas dëshirës sonë, besimtari nuk bie në dëshpërim. Ai e di se Allahu zgjedh gjithmonë atë që është më e mira, edhe nëse ne nuk e kuptojmë menjëherë.
Ruaje zemrën nga gjërat që e dobësojnë besimin
Ashtu si trupi sëmuret, edhe zemra mund të sëmuret. Mëkatet e vazhdueshme, neglizhenca ndaj namazit, largimi nga Kurani dhe shoqëria e keqe e errësojnë zemrën.
Prandaj pyete veten shpesh:
- A e fal namazin në kohë?
- Sa kohë kaloj me Kuranin?
- A e përmend Allahun gjatë ditës?
- A pendohem kur gaboj?
- A po afrohem çdo ditë më shumë me Allahun?
Këto pyetje janë pasqyra e gjendjes së besimit tonë.
Shpresa në mëshirën e Allahut
Sado të shumta të jenë gabimet tona, dera e pendimit mbetet e hapur.
Allahu thotë:
"Thuaj: 'O robërit e Mi që e keni tepruar ndaj vetvetes, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut. Vërtet, Allahu i fal të gjitha mëkatet. Ai është Falësi i Madh dhe Mëshiruesi.'"
(Sure Ez-Zumer, 39:53)
Ky është një nga ajetet më shpresëdhënëse në Kuran. Allahu nuk kërkon prej nesh përsosmëri, por sinqeritet, pendim dhe përpjekje të vazhdueshme për t'u përmirësuar.
Përfundim
Besimi i drejtë është thesari më i madh që mund të zotërojë një mysliman. Ai është drita që ndriçon zemrën, forca që na mban të palëkundur në sprova dhe shpresa që na shoqëron në çdo hap të jetës.
Mos e konsidero akiden si një temë teorike. Ajo është mënyra se si e sheh jetën, si e përballon vështirësinë, si e adhuron Allahun dhe si i trajton njerëzit. Çdo ditë është një mundësi për ta forcuar besimin përmes namazit, Kuranit, dhikrit, pendimit dhe veprave të mira.
Lute Allahun vazhdimisht që ta mbajë zemrën të palëkundur në të vërtetën, sepse zemrat janë në dorën e Tij. Kur besimi bëhet themeli i jetës sonë, çdo hap që hedhim na afron më shumë me kënaqësinë e Allahut dhe me shpërblimin e përjetshëm në Xhenet.