Kur Shpirti Mallëngjehet për Allahun Çdo zemër mban një mall që vetëm Allahu e njeh Ka çaste në jetë kur gjithçka duket se është në vendin e vet. Puna vazhdon, familja është pranë, detyrat plotësohen dhe dita kalon si zakonisht. Megjithatë, brenda zemrës mbetet një zbrazëti e qetë. Është një ndjenjë që nuk largohet me më shumë pasuri, më shumë sukses apo më shumë lavdërime. Shumë njerëz e përjetojnë këtë dhe pyesin veten pse. Përgjigjja mund të jetë më e afërt sesa mendojmë. Ndoshta shpirti po ndien mall për Krijuesin e tij. Allahu i Madhëruar e krijoi njeriun me një zemër që kërkon lidhje me Të. Kur kjo lidhje forcohet, zemra fillon të gjejë qetësi edhe në mes të sfidave të jetës. Allahu thotë në Kur'an: "Vërtet, me përmendjen e Allahut zemrat gjejnë qetësi." (Sure Er-Ra'd, 13:28) Ky ajet nuk premton një jetë pa sprova. Ai na kujton se edhe mes sprovave mund të ekzistojë një qetësi që buron nga afërsia me Allahun. Ndonjëherë shqetësimi është një thirrje drejt Allah...
Namazi dhe Akideja Forcojnë Besimtarin Sot
Hyrje
Çdo mysliman dëshiron ta jetojë jetën e tij me qetësi, begati dhe afërsi me Allahun. Megjithatë, kjo nuk arrihet vetëm me dëshira apo fjalë. Ajo ndërtohet mbi dy shtylla themelore: Akiden (Besimin e drejtë) dhe Ibadetin (Adhurimin e sinqertë). Akideja është ajo që mbush zemrën me dritën e besimit, ndërsa ibadeti është fryti i atij besimi. Kur këto dy elemente bashkohen, myslimani bëhet i fortë në besim, i durueshëm në sprova dhe i qëndrueshëm në bindjen ndaj Allahut.
Shumë njerëz kujdesen për pamjen e jashtme të adhurimit, por harrojnë ta forcojnë zemrën me besim. Të tjerë flasin për besimin, por neglizhojnë namazin dhe adhurimet e përditshme. Islami na mëson se besimi dhe adhurimi nuk mund të ndahen. Ata plotësojnë njëri-tjetrin dhe e çojnë besimtarin drejt kënaqësisë së Allahut.
Akideja – Themeli i jetës së besimtarit
Akideja është besimi i palëkundur në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij, të dërguarit, Ditën e Gjykimit dhe kaderin. Ky besim nuk është vetëm njohuri teorike, por bindje që ndryshon mënyrën si jetojmë.
Allahu i Madhëruar thotë:
"I Dërguari beson në atë që i është shpallur nga Zoti i tij, por edhe besimtarët. Të gjithë besojnë në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij dhe të dërguarit e Tij."
(Sure El-Bekare, 2:285)
Kur zemra mbushet me këtë besim, njeriu nuk e sheh më jetën si rastësi. Ai e kupton se Allahu është Krijuesi, Furnizuesi dhe Sunduesi i gjithçkaje. Çdo begati është prej Tij dhe çdo sprovë mbart një urtësi që ndoshta nuk e kuptojmë menjëherë.
Besimtari nuk mbështetet vetëm te forcat e tij. Ai punon, përpiqet dhe merr shkaqet, por zemra e tij mbështetet vetëm tek Allahu.
Teuhidi – Adhurimi vetëm për Allahun
Mesazhi i të gjithë profetëve ishte një: adhuroni vetëm Allahun dhe mos i shoqëroni Atij askënd.
Allahu thotë:
"Thuaj: Ai është Allahu, Një. Allahu është i Vetmi të cilit i drejtohet çdo krijesë për çdo nevojë."
(Sure El-Ihlas, 112:1–2)
Teuhidi nuk është vetëm ta shqiptojmë shehadetin. Ai duhet të shfaqet në jetën tonë. Lutjet tona, frika jonë, shpresa jonë dhe mbështetja jonë duhet t'i drejtohen vetëm Allahut.
Kur zemra lidhet me Krijuesin dhe jo me krijesat, ajo fiton një qetësi që nuk mund ta japë askush tjetër.
Ibadeti është fryti i besimit
Një besim i sinqertë gjithmonë prodhon adhurim të sinqertë. Nëse zemra e njeh Allahun, ajo dëshiron ta adhurojë Atë.
Allahu thotë:
"Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër, veçse që të Më adhurojnë."
(Sure Edh-Dharijat, 51:56)
Ky është qëllimi i jetës sonë. Nuk jemi krijuar vetëm për të fituar pasuri, për të ndërtuar shtëpi apo për të arritur sukses në këtë botë. Të gjitha këto janë mjete, ndërsa synimi përfundimtar është adhurimi i Allahut.
Kur e kuptojmë këtë të vërtetë, çdo vepër e mirë mund të bëhet ibadet nëse kryhet me sinqeritet dhe në përputhje me mësimet islame.
Namazi – Lidhja më e fortë me Allahun
Namazi është shtylla më e madhe e Islamit pas shehadetit. Ai nuk është barrë, por dhuratë për zemrën e besimtarit.
Allahu thotë:
"Faleni namazin dhe jepni zekatin dhe përkuluni me ata që përkulen."
(Sure El-Bekare, 2:43)
Namazi na kujton pesë herë në ditë se jeta jonë është në dorën e Allahut. Ai pastron zemrën nga pakujdesia dhe e forcon lidhjen me Krijuesin.
Profeti Muhamed ﷺ ka thënë:
"Shembulli i pesë namazeve është si një lumë që rrjedh para derës së dikujt, në të cilin ai lahet pesë herë në ditë."
(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)
Ashtu si uji pastron trupin nga papastërtitë, namazi e pastron zemrën nga mëkatet dhe pakujdesia.
Nëse ndonjëherë ndihesh i rënduar nga hallet e jetës, mos largoju namazit. Pikërisht atëherë ke më shumë nevojë për të.
Sinqeriteti në adhurim
Allahu nuk shikon vetëm numrin e veprave tona, por sinqeritetin me të cilin ato kryhen.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Veprat vlerësohen sipas qëllimeve dhe secili do të marrë atë që ka pasur për qëllim."
(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)
Një namaz i shkurtër me përulësi është më i vlefshëm se një namaz i gjatë me zemër të shpërqendruar.
Prandaj, para çdo ibadeti pyete veten: "Për kë po e bëj këtë vepër?" Nëse përgjigjja është vetëm për Allahun, atëherë je në rrugën e drejtë.
Kurani – Ushqimi i zemrës
Besimi nuk mund të mbetet i fortë nëse zemra nuk ushqehet me Fjalën e Allahut.
Allahu thotë:
"Ky është Libri në të cilin nuk ka dyshim; është udhëzim për të devotshmit."
(Sure El-Bekare, 2:2)
Mos e lexo Kuranin vetëm në muajin e Ramazanit. Le të jetë pjesë e jetës tënde çdo ditë, qoftë edhe disa ajete. Lexoje me meditim dhe pyete veten se si mund ta zbatosh atë që lexon.
Kurani nuk është vetëm për t'u recituar me zë të bukur; ai është për t'u jetuar.
Dhikri – Qetësia e zemrës
Në një botë plot zhurmë dhe shqetësime, zemra ka nevojë për qetësi.
Allahu thotë:
"Vërtet, zemrat qetësohen vetëm me përmendjen e Allahut."
(Sure Er-Ra'd, 13:28)
Dhikri nuk kërkon pasuri, kohë të gjatë apo përgatitje të veçantë. Mund ta përmendësh Allahun gjatë ecjes, punës apo udhëtimit.
Fjalët si:
- Subhanallah
- Elhamdulilah
- Allahu Ekber
- La ilahe il-lallah
janë të lehta për gjuhën, por shumë të rënda në peshoren e veprave.
Besimi në kader sjell durim
Jeta nuk është gjithmonë e lehtë. Çdo njeri kalon sprova. Dallimi qëndron te mënyra se si i përballojmë ato.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Ji i kujdesshëm për atë që të sjell dobi, kërko ndihmë nga Allahu dhe mos u dorëzo."
(Sahih Muslim)
Besimi në kader nuk do të thotë të mos veprosh. Do të thotë të bësh më të mirën tënde dhe pastaj ta pranosh rezultatin me zemër të qetë, duke e ditur se Allahu zgjedh gjithmonë atë që është më e mira për robin e Tij.
Pendimi – Rruga drejt mëshirës
Askush nuk është pa gabime. Çdo biri i Ademit gabon. Mirësia qëndron te kthimi i sinqertë tek Allahu.
Allahu thotë:
"Thuaj: 'O robërit e Mi që e keni tepruar ndaj vetvetes, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut. Vërtet, Allahu i fal të gjitha mëkatet. Ai është Falësi i Madh dhe Mëshiruesi.'"
(Sure Ez-Zumer, 39:53)
Mos lejo që shejtani të të bindë se je shumë larg Allahut. Çdo ditë është një mundësi e re për t'u penduar, për ta përmirësuar namazin, për ta shtuar dhikrin dhe për ta forcuar besimin.
Allahu gëzohet me pendimin e robit të Tij më shumë sesa një udhëtar që gjen devenë e humbur në shkretëtirë, siç na ka mësuar Profeti ﷺ në hadithet autentike.
Përfundim
Vëllai dhe motra ime në Islam, kujtoje se jeta e kësaj bote është e shkurtër, ndërsa jeta e ahiretit është e përhershme. Mos e ndërto jetën vetëm mbi sukseset e kësaj bote, por ndërtoje mbi besimin e drejtë dhe adhurimin e sinqertë. Forcoje akiden duke mësuar fenë, lexo Kuranin çdo ditë, ruaje namazin në kohën e tij, përmende Allahun shpesh dhe mos e humb kurrë shpresën në mëshirën e Tij.
Kur zemra mbushet me besim dhe gjymtyrët angazhohen në ibadet, jeta merr një kuptim të ri. Sprovat bëhen shkak për afrim me Allahun, begatitë shndërrohen në falënderim dhe çdo ditë bëhet një hap më pranë Xhenetit. Lusim Allahun e Madhëruar të na japë një besim të palëkundur, adhurim të sinqertë dhe një zemër që e kujton Atë në çdo gjendje. Amin.