Përgatitja për Takimin me Allahun

 

Përgatitja për Takimin me Allahun

Çdo ditë na afron me takimin me Allahun

Secili prej nesh është në një udhëtim. Çdo ditë që kalon është një hap më afër takimit me Allahun, Krijuesin tonë. Disa njerëz mendojnë për këtë takim me frikë, ndërsa të tjerë nuk mendojnë fare. Por Islami na mëson një rrugë tjetër: të përgatitemi me shpresë, me pendim, me vepra të mira dhe me besim në mëshirën e Allahut.

Allahu nuk na krijoi për të na dënuar, por për ta njohur Atë, për ta adhuruar dhe për të fituar mëshirën e Tij.

Allahu i Lartësuar thotë:

"Dhe Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër, përveç që të Më adhurojnë."

(Kur'an, Edh-Dharijat 51:56)

Kur e kuptojmë këtë, jeta merr një kuptim më të thellë. Çdo namaz, çdo fjalë e mirë, çdo buzëqeshje dhe çdo durim bëhet pjesë e përgatitjes sonë për takimin më të rëndësishëm.

Takimi me Allahun është një premtim i sigurt

Asnjë njeri nuk e di se kur do të largohet nga kjo botë. I riu dhe i moshuari, i pasuri dhe i varfri, të gjithë ecin drejt të njëjtit takim.

Allahu thotë:

"Çdo shpirt do ta shijojë vdekjen, e pastaj tek Ne do të ktheheni."

(Kur'an, El-Ankebut 29:57)

Ky ajet nuk është vetëm një kujtesë për fundin e jetës. Ai është edhe një kujtesë për kthimin tek Ai që na njeh më mirë se ne vetveten.

Kur besimtari e kujton këtë, ai nuk jeton me dëshpërim. Përkundrazi, përpiqet ta mbushë jetën me mirësi.

Mëshira e Allahut është më e madhe se gabimet tona

Shumë njerëz ndihen të rënduar nga mëkatet e së kaluarës. Disa mendojnë se kanë shkuar shumë larg për t'u kthyer.

Por Allahu flet me fjalë që mbushin zemrën me shpresë.

Ai thotë:

"Thuaj: O robërit e Mi, që e keni ngarkuar veten me gjynahe, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut. Vërtet Allahu i fal të gjitha gjynahet. Ai është Falësi i Madh, Mëshirëploti."

(Kur'an, Ez-Zumer 39:53)

Ky është një nga ajetet më të dashura për dijetarët, sepse hap derën e shpresës për çdo njeri.

Nuk ka rëndësi sa larg je ndjerë nga Allahu.

Ajo që ka rëndësi është hapi që bën sot drejt Tij.

Allahu gëzohet kur robi pendohet

I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:

"Allahu gëzohet më shumë për pendimin e robit të Tij sesa një njeri që gjen devenë e tij pasi e kishte humbur në shkretëtirë."

(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)

Kjo është një nga hadithet më prekëse.

Mendo sa e madhe duhet të jetë mëshira e Allahut që Ai gëzohet kur robi i Tij kthehet tek Ai.

Pendimi nuk është shenjë dobësie.

Është shenjë se zemra është ende gjallë.

Fillo me hapa të vegjël

Ndonjëherë mendojmë se duhet të ndryshojmë gjithçka menjëherë.

Por Profeti Muhamed ﷺ na mësoi diçka shumë të bukur.

Ai tha:

"Veprat më të dashura tek Allahu janë ato që bëhen vazhdimisht, edhe nëse janë të pakta."

(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)

Ndoshta sot mund të falësh namazin me më shumë përqendrim.

Ndoshta mund të lexosh disa ajete nga Kur'ani.

Ndoshta mund të kërkosh falje me fjalën:

"Estagfirullah."

Ndoshta mund të buzëqeshësh ndaj dikujt.

Veprat e vogla, kur bëhen me sinqeritet, mund të bëhen shumë të mëdha tek Allahu.

Zemra ka nevojë për Kur'an

Ashtu si trupi ka nevojë për ushqim, edhe zemra ka nevojë për fjalën e Allahut.

Kur lexojmë Kur'anin, nuk lexojmë vetëm një libër.

Ne dëgjojmë fjalët e Krijuesit tonë.

Allahu thotë:

"Me të vërtetë, me përmendjen e Allahut qetësohen zemrat."

(Kur'an, Er-Ra'd 13:28)

Në ditët e lodhjes, Kur'ani sjell qetësi.

Në ditët e pasigurisë, ai sjell besim.

Në ditët e gëzimit, ai na mëson mirënjohjen.

Mos e nënvlerëso mirësinë

Ndoshta mendon se veprat e tua janë të vogla.

Por Allahu sheh sinqeritetin.

Profeti ﷺ tha:

"Mos e nënvlerëso asnjë vepër të mirë, qoftë edhe ta takosh vëllanë tënd me fytyrë të buzëqeshur."

(Sahih Muslim)

Një fjalë e mirë.

Një lutje për prindërit.

Një sadaka e vogël.

Një ndihmë për një fqinj.

Një falje për dikë që të ka lënduar.

Asnjë prej tyre nuk humbet tek Allahu.

Dijetarët e hershëm kujtonin Ahiretin me shpresë

Dijetarët klasikë të Islamit shpesh flisnin për Ahiretin jo vetëm me frikë, por edhe me dashuri.

Hasan el-Basriu tha:

"Besimtari bashkon veprat e mira me frikën dhe shpresën, ndërsa i pavëmendshmi bashkon veprat e këqija me ndjenjën e sigurisë."

Kjo urtësi na mëson ekuilibrin.

As të mos dëshpërohemi.

As të mos bëhemi të pakujdesshëm.

Por të ecim drejt Allahut me zemër të përulur.

Përgatitja fillon në jetën e zakonshme

Nuk është e nevojshme të presim një moment të madh për t'u afruar me Allahun.

Përgatitja fillon në gjërat e zakonshme.

Kur fal namazin në kohë.

Kur fal dikë.

Kur je i drejtë në punë.

Kur flet me butësi me familjen.

Kur falënderon Allahun për një ditë të zakonshme.

Në këto momente të vogla ndërtohet zemra.

Besoji mëshirës së Allahut

Ndoshta ndonjëherë ndihesh i lodhur.

Ndoshta mendon se nuk je mjaftueshëm i mirë.

Por Allahu nuk kërkon përsosmëri.

Ai kërkon një zemër që kthehet tek Ai.

Çdo ditë është një mundësi e re.

Çdo sexhde është një fillim i ri.

Çdo lutje është një derë e hapur.

Mos e mat afërsinë tënde me Allahun vetëm nga gabimet e tua.

Mate edhe nga dëshira jote për t'u kthyer tek Ai.

Takimi që shpresojmë

Një nga lutjet më të bukura të besimtarëve është të shpresojnë takimin me Allahun me zemër të qetë.

Profeti ﷺ na mësoi se ai që e do takimin me Allahun, Allahu e do takimin me të.

(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)

Kjo dashuri nuk lind brenda një nate.

Ajo rritet me çdo namaz.

Me çdo ajet.

Me çdo pendim.

Me çdo falënderim.

Me çdo vepër të mirë që bëhet vetëm për hir të Allahut.

Një bisedë që vazhdon

Kam vënë re se zemra nuk ndryshon gjithmonë në çast.

Shpesh ajo ndryshon ngadalë, ashtu si agimi që ndriçon qiellin pak nga pak.

Pyes veten se çfarë do të ndodhte nëse nesër do ta fillonim ditën me mendimin se Allahu është më afër nesh se sa mendojmë dhe më i Mëshirshëm se sa mund ta përfytyrojmë.

Kjo më bëri kureshtar të mendoj se sa shumë mirësi mund të jetë duke u ndërtuar në jetën tonë përmes veprave të vogla që askush tjetër nuk i sheh.

Ndoshta rruga drejt Allahut nuk është vetëm një udhëtim me hapa të mëdhenj.

Ndoshta ajo ndërtohet nga lutjet e qeta, nga falënderimet e sinqerta dhe nga zemra që vazhdon të kthehet tek Ai çdo ditë.

Unë nuk e di se cili do të jetë momenti ynë i fundit në këtë botë.

Por e di se Allahu është Er-Rahman, Mëshiruesi, dhe se dera e pendimit mbetet e hapur për sa kohë që ne marrim frymë.

Ndoshta mendimi më i bukur për ta marrë me vete sot nuk është pyetja se sa larg kemi për të shkuar.

Ndoshta është pyetja se sa afër ka qenë Allahu me ne gjatë gjithë kësaj kohe, duke na ftuar me mëshirë, durim dhe dashuri të kthehemi tek Ai.

Please visit for more at https://drlal.nl