Shenjat e Allahut në Krijim dhe Besim
Hyrje
Në jetën tonë të përditshme shpesh jemi të zënë me punën, familjen, studimet dhe përgjegjësitë. Nganjëherë kalojmë pranë bukurive të krijimit pa ndaluar për të menduar se kush i krijoi ato. Megjithatë, Kur'ani na fton vazhdimisht të shikojmë qiellin, tokën, malet, detet, yjet dhe madje edhe vetveten. Këto nuk janë vetëm pamje të bukura, por shenja të gjalla që na drejtojnë tek Allahu, Krijuesi ynë.
Reflektimi mbi krijimin nuk kërkon njohuri të mëdha shkencore. Ai kërkon një zemër të hapur dhe një dëshirë të sinqertë për ta njohur më mirë Allahun. Çdo besimtar, qoftë në fillimet e rrugës së tij islame apo me vite në adhurim, mund të forcojë besimin duke soditur shenjat e Allahut.
Kur zemra reflekton mbi krijimin, ajo mbushet me qetësi, shpresë, falënderim dhe dashuri për Zotin e saj.
Allahu na fton të mendojmë mbi krijimin
Kur'ani është një ftesë për reflektim
Allahu i Madhëruar thotë:
"Me të vërtetë, në krijimin e qiejve dhe të tokës dhe në ndërrimin e natës e të ditës ka shenja për njerëzit me mend."
(Kur'an, Ali Imran 3:190)
Kjo është një nga thirrjet më të bukura të Kur'anit. Allahu nuk na kërkon vetëm të shohim krijimin, por edhe të mendojmë për të. Sa herë që shohim lindjen e diellit, një natë me yje apo shiun që sjell jetë në tokë, kemi një mundësi për të kujtuar madhështinë e Allahut.
Reflektimi mbi krijimin nuk është vetëm një ushtrim intelektual. Ai është një adhurim i zemrës që e afron njeriun me Krijuesin e tij.
Edhe ne jemi shenja të Allahut
Mrekullia e trupit dhe e shpirtit
Shpesh kërkojmë mrekulli larg nesh, ndërsa një nga mrekullitë më të mëdha është vetë njeriu.
Allahu thotë:
"Edhe në vetveten tuaj ka shenja. A nuk po shihni?"
(Kur'an, Edh-Dharijat 51:21)
Mendoni për zemrën që rreh pa pushim, mushkëritë që marrin frymë, sytë që dallojnë ngjyrat dhe mendjen që kujton e mëson. Ne nuk i kontrollojmë shumicën e këtyre proceseve, por ato vazhdojnë me mëshirën e Allahut.
Kur e kuptojmë këtë, zemra mbushet me përulësi. Ne e kuptojmë se çdo frymëmarrje është një dhuratë dhe se jeta jonë është në duart e Allahut.
Çdo mirësi është një dhuratë
Zemra falënderuese është zemër e qetë
Ndonjëherë mendojmë më shumë për atë që na mungon sesa për atë që kemi.
Allahu i Madhëruar thotë:
"Nëse përpiqeni t'i numëroni dhuntitë e Allahut, nuk do të mund t'i numëroni ato."
(Kur'an, Ibrahim 14:34)
Ajri që thithim, uji që pimë, familja, shëndeti, ushqimi, miqtë dhe mbi të gjitha udhëzimi drejt Islamit janë begati të mëdha.
Falënderimi nuk është vetëm të thuash "Elhamdulilah". Është të njohësh mirësitë, t'i përdorësh në mënyrë të drejtë dhe ta kujtosh vazhdimisht Dhuruesin e tyre.
Një zemër mirënjohëse gjen paqe edhe në ditët e vështira.
Krijimi na mëson të besojmë tek Allahu
Harmonia e universit
Nëse vëzhgojmë universin, shohim një rregull të jashtëzakonshëm. Dielli lind në kohën e tij, hëna ndjek ciklin e saj, stinët ndryshojnë me urtësi dhe çdo krijesë ka rolin e saj.
Allahu thotë:
"Ai krijoi çdo gjë dhe e përcaktoi atë me një masë të saktë."
(Kur'an, El-Furkan 25:2)
Kur shohim këtë rregull, zemra fiton besim. Nëse Allahu kujdeset për universin me një urtësi të tillë, atëherë Ai kujdeset edhe për jetën tonë.
Edhe kur nuk e kuptojmë një sprovë, mund të kemi besim se Allahu nuk gabon kurrë në urtësinë e Tij.
Profeti ﷺ na mësoi të reflektojmë
Zemra që mendon afrohet me Allahun
Transmetohet nga Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të) se Profeti ﷺ falej natën derisa këmbët e tij fryheshin.
(Sahih el-Buhari, 4837; Sahih Muslim, 2820)
Ai nuk e shihte adhurimin si një zakon, por si një takim me Allahun.
Po ashtu, Ibn Abbasi (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se Profeti ﷺ lexoi ajetet e fundit të sures Ali Imran, të cilat flasin për reflektimin mbi krijimin.
Kjo na tregon se meditimi mbi shenjat e Allahut është pjesë e jetës së besimtarit.
Urtësia e dijetarëve klasikë
Reflektimi ushqen zemrën
Hasan el-Basriu (Allahu e mëshiroftë) ka thënë:
"Reflektimi është drita e zemrës së besimtarit."
Po ashtu, Imam Ibn Kajjimi shkruan se krijimi është si një libër i hapur që flet për madhështinë, mëshirën dhe urtësinë e Allahut. Sa më shumë njeriu ta lexojë këtë "libër", aq më shumë e njeh Krijuesin e tij.
Këto fjalë na kujtojnë se njohja e Allahut nuk vjen vetëm nga leximi, por edhe nga vëzhgimi dhe reflektimi.
Kur sprovat bëhen rrugë drejt besimit
Besimi sjell shpresë
Çdo njeri përjeton sprova. Ndonjëherë humbasim diçka që e duam ose përballemi me vështirësi.
Në ato çaste është e lehtë të ndihemi të dobët. Por Allahu na jep shpresë.
Ai thotë:
"Me të vërtetë, pas vështirësisë vjen lehtësimi. Me të vërtetë, pas vështirësisë vjen lehtësimi."
(Kur'an, Esh-Sharh 94:5–6)
Ky premtim është një burim qetësie. Asnjë sprovë nuk zgjat përgjithmonë dhe asnjë lot nuk është i panjohur për Allahun.
Kur besojmë në urtësinë e Tij, zemra gjen forcë për të vazhduar.
Si ta praktikojmë reflektimin çdo ditë?
Hapa të vegjël me ndikim të madh
Filloni ditën duke falënderuar Allahun për jetën dhe shëndetin.
Kaloni disa minuta duke parë qiellin, pemët ose një perëndim të bukur dhe thoni: "Subhanallah."
Kur lexoni Kur'anin, ndaloni te një ajet dhe pyesni veten: "Çfarë dëshiron Allahu të më mësojë sot?"
Në mbrëmje kujtoni tri begati për të cilat mund të falënderoni Allahun.
Kur përballeni me një vështirësi, ngrini duart në lutje dhe kujtoni se Allahu është më i Dituri dhe më i Mëshirshmi.
Këto zakone të thjeshta e mbajnë zemrën të lidhur me Allahun.
Frytet e reflektimit mbi krijimin
Kur njeriu reflekton rregullisht mbi shenjat e Allahut, ai fillon të ndryshojë.
Namazi bëhet më i përzemërt.
Duaja bëhet më e sinqertë.
Mirënjohja zë vendin e ankesës.
Besimi largon frikën e tepërt.
Dashuria për Allahun rritet çdo ditë.
Njeriu fillon të shohë çdo ditë si një mundësi për t'u afruar më shumë me Krijuesin e tij.
Kjo nuk do të thotë se jeta bëhet pa sprova, por se zemra bëhet më e fortë për t'i përballuar ato.
Përfundim
Krijimi i Allahut është një shkollë e hapur për çdo njeri. Nuk ka nevojë për udhëtime të largëta apo për njohuri të veçanta. Mjafton të hapim sytë dhe zemrën.
Çdo yll në qiell, çdo pikë shiu, çdo lule që çel dhe çdo frymëmarrje është një kujtesë e mëshirës, urtësisë dhe fuqisë së Allahut.
Le ta bëjmë reflektimin pjesë të jetës sonë të përditshme. Le të lexojmë Kur'anin me zemër të pranishme, të falënderojmë për begatitë që kemi dhe t'i besojmë Allahut edhe kur nuk i kuptojmë plotësisht ngjarjet e jetës.
Lusim Allahun e Madhëruar që t'i hapë zemrat tona për të parë shenjat e Tij, të na shtojë besimin, të mbushë jetën tonë me qetësi dhe mirënjohje, të na forcojë në adhurim dhe të na bëjë prej atyre që e duan Atë me sinqeritet. Amin.
