Fuqia e Duasë në Jetën e Besimtarit Sot
Hyrje
Në jetën e çdo besimtari vijnë çaste kur forcat dobësohen, zemra rëndohet dhe rrugët duken të mbyllura. Ka momente kur as pasuria, as miqtë dhe as aftësitë tona nuk mund ta zgjidhin një problem. Pikërisht në ato çaste, Allahu i Madhëruar na ka dhuruar një nga adhurimet më të bukura dhe më të fuqishme: duanë.
Duaja nuk është vetëm një kërkesë drejtuar Allahut. Ajo është shprehje e besimit, e përulësisë dhe e bindjes se vetëm Allahu ka në dorë çdo çështje. Kur besimtari ngre duart drejt qiellit, ai pranon se është i dobët dhe se Krijuesi i tij është i Plotfuqishëm. Ky është një nga momentet më të bukura të lidhjes mes robit dhe Zotit të tij.
Vëlla dhe motër e dashur, mos e nënvlerëso kurrë fuqinë e duasë. Ka dyer që nuk hapen me forcë, por hapen me lutje. Ka zemra që nuk qetësohen me fjalët e njerëzve, por qetësohen kur i drejtohen Allahut me sinqeritet.
Duaja është një urdhër nga Allahu
Allahu nuk na ka lejuar vetëm të bëjmë dua, por na ka urdhëruar ta bëjmë këtë dhe na ka premtuar se do të përgjigjet.
Allahu i Madhëruar thotë:
"Zoti juaj ka thënë: 'Më lutuni Mua, që Unë t'ju përgjigjem.'"
(Sure Gafir, 40:60)
Ky është një premtim madhështor. Krijuesi i qiejve dhe i tokës të fton që t'i flasësh Atij. Nuk ke nevojë për ndërmjetës. Nuk ke nevojë për një vend të veçantë apo për një gjuhë të caktuar. Allahu dëgjon çdo lutje dhe e njeh çdo gjendje të zemrës.
Allahu është afër robërve të Tij
Ndonjëherë njeriu mendon se është vetëm, se askush nuk e kupton dhimbjen e tij. Por Allahu është më afër nesh sesa e imagjinojmë.
Allahu thotë:
"Kur robërit e Mi të pyesin për Mua, Unë jam vërtet afër. I përgjigjem lutjes së lutësit kur ai më lutet."
(Sure El-Bekare, 2:186)
Ky ajet mbush zemrën me shpresë. Allahu nuk është larg. Ai dëgjon lotin që nuk e sheh askush, psherëtimën që nuk e dëgjon askush dhe lutjen që del nga zemra edhe pa u shprehur me fjalë.
Duaja është vetë adhurimi
Profeti Muhamed ﷺ e ngriti duanë në një pozitë shumë të lartë.
Ai ka thënë:
"Duaja është vetë adhurimi."
(Ebu Davud dhe Tirmidhi)
Kur bën dua, ti nuk po kërkon vetëm një nevojë. Ti po adhuron Allahun. Ti po shpreh besimin tënd se vetëm Ai ka pushtetin të ndryshojë gjendjen tënde.
Prandaj mos mendo se duaja është vetëm për kohët e vështira. Besimtari bën dua edhe në ditët e lumtura, duke falënderuar Allahun dhe duke kërkuar që mirësitë të vazhdojnë.
Mos u lodh duke bërë dua
Një nga kurthet e shejtanit është ta bëjë njeriun të mendojë se duaja e tij nuk po pranohet.
Ndoshta je lutur për një kohë të gjatë dhe ende nuk e sheh përgjigjen që dëshiron. Mos e humb shpresën. Allahu nuk e harron asnjë lutje.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Lutja e robit pranohet përderisa ai nuk nxitohet duke thënë: 'U luta, por nuk mora përgjigje.'"
(Sahih Buhari dhe Sahih Muslim)
Besimtari e kupton se Allahu zgjedh kohën më të mirë për t'iu përgjigjur duasë. Ndonjëherë Allahu e jep menjëherë atë që kërkojmë. Ndonjëherë e vonon për një urtësi që nuk e dimë. Ndonjëherë na largon një të keqe më të madhe ose na ruan shpërblimin për Ahiret.
Profetët iu drejtuan Allahut me dua
Kur lexojmë Kuranin, shohim se të gjithë profetët e kërkuan ndihmën e Allahut me lutje.
Kur Profeti Nuh (alejhi selam) u përball me mohimin e popullit të tij, ai iu drejtua Allahut.
Kur Profeti Junus (alejhi selam) ishte në barkun e peshkut, ai nuk humbi shpresën, por tha:
"Nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Teje. I Lartësuar je Ti! Vërtet, unë kam qenë prej zullumqarëve."
(Sure El-Enbija, 21:87)
Allahu iu përgjigj lutjes së tij dhe e shpëtoi.
Ky është një mësim për ne. Kur sprovat të rrethojnë, mos u largo nga Allahu. Pikërisht atëherë afroju më shumë Atij.
Duaja kërkon një zemër të sinqertë
Allahu nuk shikon bukurinë e fjalëve tona, por sinqeritetin e zemrës.
Kur bën dua:
- Ki bindje se Allahu të dëgjon.
- Ji i përulur.
- Prano dobësinë tënde.
- Mos kërko gjëra të ndaluara.
- Falënderoje Allahun dhe dërgo salavate mbi Profetin ﷺ.
Një dua që del nga një zemër e sinqertë është më e vlefshme sesa shumë fjalë të bukura të shqiptuara pa përqendrim.
Pengesat e pranimit të duasë
Besimtari duhet të kujdeset edhe për jetën e tij, sepse disa gjëra mund të bëhen pengesë për pranimin e duasë.
Profeti ﷺ përmendi një njeri që udhëtonte, lutej me përulësi dhe ngrinte duart drejt qiellit, por ushqimi, pija dhe fitimi i tij ishin të ndaluara. Pastaj tha:
"Si mund t'i pranohet lutja atij?"
(Sahih Muslim)
Kjo na mëson se furnizimi hallall, pendimi dhe bindja ndaj Allahut janë ndër shkaqet më të rëndësishme për pranimin e duasë.
Si ta bëjmë duanë pjesë të jetës sonë?
Lutu në çdo gjendje
Mos e kujto Allahun vetëm kur ke nevojë. Lutu edhe kur je mirë. Kjo është shenjë e një zemre që e do Allahun dhe jo vetëm dhuntitë e Tij.
Zgjidh kohët e bekuara
Ka kohë kur duaja ka një vlerë të veçantë, si:
- Në sexhde.
- Në pjesën e fundit të natës.
- Midis ezanit dhe ikametit.
- Gjatë agjërimit.
- Ditën e Xhuma.
Shfrytëzoji këto momente për t'iu afruar Allahut.
Bëj dua për të tjerët
Mos u lut vetëm për veten. Lutu për prindërit, familjen, miqtë dhe të gjithë besimtarët.
Profeti ﷺ ka treguar se kur bën dua për vëllanë tënd në mungesë të tij, një engjëll lutet që Allahu të të japë edhe ty të njëjtën mirësi.
Frytet e duasë
Zemra mbushet me shpresë
Duaja largon dëshpërimin, sepse besimtari e di se Allahu është në gjendje të ndryshojë çdo situatë.
Besimi forcohet
Sa më shumë që njeriu sheh përgjigjet e Allahut në jetën e tij, aq më shumë rritet besimi dhe dashuria ndaj Tij.
Marrëdhënia me Allahun bëhet më e fortë
Duaja nuk ndryshon vetëm rrethanat; ajo ndryshon edhe zemrën. Ajo e mëson besimtarin të jetë i përulur, i durueshëm dhe plot shpresë.
Përfundim
Vëlla dhe motër, mos e nënvlerëso asnjëherë fuqinë e duasë. Kur të gjitha dyert duken të mbyllura, dera e Allahut mbetet gjithmonë e hapur. Ai nuk lodhet duke dëgjuar lutjet e robërve të Tij dhe nuk e refuzon atë që i drejtohet me sinqeritet.
Mbaje zemrën të lidhur me Allahun në çdo kohë. Lutu kur je i lumtur dhe kur je i pikëlluar. Lutu kur je i fortë dhe kur je i dobët. Lutu për udhëzim, për falje, për furnizim hallall, për një zemër të pastër dhe për një përfundim të mirë.
Lusim Allahun e Madhëruar t'i pranojë lutjet tona, të na dhurojë zemra që nuk lodhen duke iu drejtuar Atij, gjuhë që e përmendin vazhdimisht dhe besim që forcohet me çdo dua. Lusim Allahun të na bëjë prej robërve që e thërrasin Atë me sinqeritet në këtë botë dhe që gëzohen me mëshirën e Tij në Ditën e Gjykimit. Amin.
