Rëndësia e Ikhlasit në Jetën e Besimtarit Hyrje Çdo vepër në Islam merr vlerën e saj jo vetëm nga ajo që bëjmë, por edhe nga arsyeja pse e bëjmë. Një namaz mund të duket i bukur, një sadaka mund të jetë e madhe dhe një agjërim mund të jetë i plotë, por nëse zemra nuk është e sinqertë për hir të Allahut, atëherë këto vepra mund të humbin shpërblimin e tyre. Kjo është arsyeja pse ikhlasi (sinqeriteti) është themeli i çdo adhurimi. Vëllezër dhe motra, zemra është vendi ku Allahu shikon së pari. Njerëzit mund të shohin fjalët dhe veprat tona, por Allahu i Madhëruar sheh qëllimet tona. Prandaj, përpara se të përmirësojmë pamjen tonë të jashtme, duhet të pastrojmë zemrën tonë. Çfarë është Ikhlasi? Ikhlasi do të thotë ta adhurosh Allahun me një zemër të pastër, duke kërkuar vetëm kënaqësinë e Tij dhe jo lavdërimin, famën apo mirënjohjen e njerëzve. Allahu i Madhëruar thotë në Kuran: "E ata nuk u urdhëruan për tjetër, vetëm që ta adhurojnë Allahun me sinqeritet të plotë në fe.....
Jeta e Përkohshme dhe Ahireti i Përjetshëm
Hyrje
Çdo ditë që kalon na afron më shumë me takimin tonë me Allahun. Ne planifikojmë për vitet që vijnë, punojmë për të ardhmen, ndërtojmë shtëpi, kursejmë pasuri dhe kujdesemi për shumë çështje të kësaj bote. Të gjitha këto janë të lejuara, por besimtari nuk harron kurrë se kjo jetë nuk është destinacioni përfundimtar. Ajo është vetëm një udhëtim i shkurtër drejt Ahiretit.
Vëlla dhe motër e dashur, nëse zemra jote lidhet vetëm me këtë botë, atëherë çdo humbje do të të duket e madhe dhe çdo sprovë do të të rëndojë. Por nëse zemra jote lidhet me Allahun dhe me jetën e përjetshme, atëherë edhe sprovat marrin një kuptim tjetër. Besimtari jeton në këtë botë, por zemra e tij është gjithmonë e drejtuar nga Xheneti.
Kjo botë është një vendkalim
Allahu i Madhëruar na kujton vazhdimisht se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se nuk duhet të mashtrohemi nga shkëlqimi i saj.
Allahu thotë:
"Dijeni se jeta e kësaj bote është vetëm lojë, argëtim, zbukurim, mburrje mes jush dhe garë për pasuri e fëmijë..."
(Sure El-Hadid, 57:20)
Ky ajet nuk na ndalon të punojmë apo të gëzojmë mirësitë hallall. Ai na mëson të mos e bëjmë këtë botë qëllimin përfundimtar të jetës sonë.
Çdo gjë që shohim rreth nesh një ditë do të përfundojë. Pasuria do të mbetet, shtëpitë do të mbeten, ndërsa ne do të largohemi. Ajo që do të na shoqërojë në varr janë vetëm besimi dhe veprat tona.
Kujtimi i Ahiretit e pastron zemrën
Kur njeriu harron Ahiretin, ai fillon të mendojë se kjo botë është gjithçka. Atëherë lind lakmia, zilia, padrejtësia dhe dashuria e tepruar për pasurinë.
Por kur zemra kujton Ditën e Gjykimit, ajo bëhet më e kujdesshme në fjalë dhe në vepra.
Allahu thotë:
"Kush shpreson takimin me Zotin e tij, le të bëjë vepra të mira dhe të mos i shoqërojë askënd në adhurimin ndaj Zotit të tij."
(Sure El-Kehf, 18:110)
Ky ajet na mëson se kujtimi i takimit me Allahun duhet të na motivojë për të jetuar me sinqeritet dhe devotshmëri.
Profeti ﷺ na mësoi të jetojmë si udhëtarë
Profeti Muhamed ﷺ nuk e lidhi zemrën e tij me këtë botë, megjithëse Allahu mund t'i kishte dhënë pasuritë më të mëdha.
Ai ka thënë:
"Ji në këtë botë sikur të jesh një i huaj ose një udhëtar."
(Sahih Buhari)
Mendo për një udhëtar. Ai nuk ndërton shtëpi në çdo vend ku ndalet. Ai e di se do të vazhdojë rrugën. Po kështu është edhe kjo jetë. Ne jemi udhëtarë dhe destinacioni ynë është Ahireti.
Kur e kupton këtë të vërtetë, nuk mërzitesh tepër për humbjet e kësaj bote dhe nuk mashtrohesh nga kënaqësitë e saj kalimtare.
Vdekja është një e vërtetë që nuk duhet harruar
Shumë njerëz shmangin të mendojnë për vdekjen, sikur moskujtesa ta largojë atë. Por Islami na mëson se kujtimi i vdekjes e zbut zemrën dhe e nxit besimtarin të përmirësojë jetën e tij.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Përmendeni shpesh shkatërruesen e kënaqësive: vdekjen."
(Tirmidhi)
Ky hadith nuk synon të na mbushë me frikë, por të na zgjojë nga pakujdesia. Kur kujton se një ditë do të dalësh para Allahut, e ke më të lehtë të falësh të tjerët, të pendohesh dhe të largohesh nga mëkatet.
Pasuria e vërtetë është ajo që dërgon për Ahiret
Shumë njerëz kalojnë jetën duke mbledhur pasuri, por harrojnë të investojnë për jetën e përjetshme.
Profeti ﷺ ka thënë:
"Kur vdes biri i Ademit, i ndërpriten veprat, përveç tre gjërave: sadakasë së vazhdueshme, dijes së dobishme ose një fëmije të mirë që lutet për të."
(Sahih Muslim)
Ky hadith na mëson të mendojmë për veprat që vazhdojnë edhe pas vdekjes sonë. Një sadaka, një xhami e ndihmuar, një Kuran i dhuruar, një nxënës që mëson fenë ose një fëmijë i edukuar në Islam mund të vazhdojnë të na sjellin shpërblim edhe kur të mos jemi më në këtë botë.
Mos u mashtro nga zbukurimet e kësaj bote
Shejtani përpiqet ta bëjë këtë botë të duket si qëllimi më i madh i jetës. Ai e shtyn njeriun të harrojë namazin, të vonojë pendimin dhe të sakrifikojë Ahiretin për disa kënaqësi të përkohshme.
Allahu na paralajmëron:
"Jeta e kësaj bote nuk është tjetër veçse një kënaqësi mashtruese."
(Sure Ali Imran, 3:185)
Kjo nuk do të thotë se çdo mirësi e kësaj bote është e keqe. Mashtrimi ndodh kur njeriu e vendos këtë botë mbi bindjen ndaj Allahut.
Si ta mbajmë Ahiretin në zemër?
Ruaje namazin
Namazi të kujton pesë herë në ditë se je rob i Allahut. Ai të largon nga pakujdesia dhe e mban zemrën të lidhur me jetën e përjetshme.
Lexo Kuran me përsiatje
Kurani flet shpesh për Xhenetin, Xhehenemin, Ditën e Gjykimit dhe mëshirën e Allahut. Leximi i tij e zgjon zemrën dhe e ndihmon besimtarin të mos harrojë qëllimin e jetës.
Bëj vepra të mira çdo ditë
Mos mendo se vetëm veprat e mëdha kanë vlerë. Një buzëqeshje, një fjalë e mirë, ndihma për një nevojtar ose largimi i një pengese nga rruga mund të jenë shkak për shpërblim të madh.
Profeti ﷺ na mësoi se Allahu nuk humbet as veprën më të vogël të bërë me sinqeritet.
Pendohu para se të jetë vonë
Askush nuk e di se kur do ta lërë këtë botë. Prandaj mos e shty pendimin. Çdo ditë është një mundësi e re për t'u kthyer tek Allahu dhe për ta pastruar zemrën.
Frytet e të menduarit për Ahiretin
Zemra çlirohet nga lakmia
Kur e di se kjo botë është e përkohshme, nuk bëhesh rob i pasurisë apo i pozitës. Zemra mbetet e lirë dhe e kënaqur me atë që Allahu ka caktuar.
Sprovat bëhen më të lehta
Besimtari e di se çdo vështirësi e duruar për hir të Allahut do të shpërblehet në Ahiret. Kjo i jep forcë dhe shpresë.
Veprat marrin më shumë sinqeritet
Kur synimi yt është kënaqësia e Allahut dhe Xheneti, nuk ke nevojë për lavdërimet e njerëzve. Zemra punon për shpërblimin që nuk mbaron kurrë.
Përfundim
Vëlla dhe motër, kjo jetë është si një hije që kalon shpejt. Ditët largohen njëra pas tjetrës dhe çdo agim na afron me takimin tonë me Allahun. Prandaj mos e ndërto zemrën mbi atë që do të mbetet pas, por mbi atë që do të të shoqërojë në varr dhe në Ditën e Gjykimit.
Puno për familjen tënde, kërko furnizim hallall dhe shijo mirësitë që Allahu të ka lejuar, por mos harro kurrë se shtëpia jonë e vërtetë nuk është kjo botë. Synimi ynë është kënaqësia e Allahut dhe Xheneti i Tij.
Lusim Allahun e Madhëruar të na bëjë prej atyre që e kujtojnë shpesh Ahiretin, që jetojnë me sinqeritet, që i mbushin ditët me vepra të mira dhe që largohen nga kjo botë me zemra të qeta, me gjuhë që e përmend Allahun dhe me shpresë të madhe në mëshirën e Tij. Lusim Allahun të na dhurojë Xhenetin Firdeus dhe të na mbrojë nga dënimi i varrit dhe i Zjarrit. Amin.