Skip to main content

Kur zemra e kujton Allahun, jeta mbushet me dritë

  Kur zemra e kujton Allahun, jeta mbushet me dritë Në rrjedhën e jetës, njeriu kalon ditë të bukura dhe ditë të vështira. Ka çaste kur zemra ndihet e lehtë dhe e qetë, por ka edhe momente kur mbushet me shqetësime, frikë ose pasiguri. Në këto çaste, shumë njerëz kërkojnë qetësi në pasuri, në sukses apo në fjalët e të tjerëve. Megjithatë, zemra e njeriut është krijuar për diçka më të madhe. Ajo gjen qetësinë e saj të vërtetë vetëm kur lidhet me Krijuesin e saj. Allahu i Madhëruar nuk na ka lënë vetëm në këtë botë. Ai na ka dhënë Kuranin si udhëzim, Profetin Muhamed ﷺ si shembull dhe adhurimet si mjete për ta afruar zemrën tonë pranë Tij. Sa më shumë ta njohim Allahun dhe ta kujtojmë Atë, aq më shumë zemra jonë mbushet me dritë, shpresë dhe siguri. Allahu thotë në Kuran: "Vërtet, me përmendjen e Allahut qetësohen zemrat." (Sure Er-Ra'd, 13:28) Ky është një premtim hyjnor. Allahu nuk thotë se zemrat qetësohen me pasuri apo me famë, por me përmendjen e Tij. Kjo na kujton se ...

Kur zemra e kujton Allahun, jeta mbushet me dritë


 

Kur zemra e kujton Allahun, jeta mbushet me dritë

Në rrjedhën e jetës, njeriu kalon ditë të bukura dhe ditë të vështira. Ka çaste kur zemra ndihet e lehtë dhe e qetë, por ka edhe momente kur mbushet me shqetësime, frikë ose pasiguri. Në këto çaste, shumë njerëz kërkojnë qetësi në pasuri, në sukses apo në fjalët e të tjerëve. Megjithatë, zemra e njeriut është krijuar për diçka më të madhe. Ajo gjen qetësinë e saj të vërtetë vetëm kur lidhet me Krijuesin e saj.

Allahu i Madhëruar nuk na ka lënë vetëm në këtë botë. Ai na ka dhënë Kuranin si udhëzim, Profetin Muhamed ﷺ si shembull dhe adhurimet si mjete për ta afruar zemrën tonë pranë Tij. Sa më shumë ta njohim Allahun dhe ta kujtojmë Atë, aq më shumë zemra jonë mbushet me dritë, shpresë dhe siguri.

Allahu thotë në Kuran:

"Vërtet, me përmendjen e Allahut qetësohen zemrat."
(Sure Er-Ra'd, 13:28)

Ky është një premtim hyjnor. Allahu nuk thotë se zemrat qetësohen me pasuri apo me famë, por me përmendjen e Tij. Kjo na kujton se paqja e vërtetë fillon nga brenda.

Allahu është më afër se sa mendojmë

Ndonjëherë mund të ndihemi të vetmuar. Mund të kemi dhimbje që askush nuk i kupton ose pyetje që nuk dimë kujt t'ia themi. Por besimtari nuk është kurrë vetëm.

Allahu thotë:

"Kur robërit e Mi të pyesin për Mua, Unë jam vërtet afër. I përgjigjem lutjes së lutësit kur ai më lutet."
(Sure El-Bekare, 2:186)

Sa e bukur është kjo fjalë: "Unë jam afër."

Allahu e di atë që na shqetëson. Ai i sheh lotët që të tjerët nuk i shohin. Ai dëgjon lutjet që i bëjmë në heshtjen e natës. Asnjë fjalë nuk humbet tek Ai dhe asnjë zemër nuk harrohet.

Kur e kuptojmë këtë, zemra jonë mbushet me besim dhe nuk ndihet më e braktisur.

Dhikri – ushqimi i zemrës

Ashtu si trupi ka nevojë për ushqim çdo ditë, edhe zemra ka nevojë për ushqimin e saj. Ky ushqim është përmendja e Allahut.

Profeti Muhamed ﷺ ka thënë:

"Shembulli i atij që e përmend Zotin e tij dhe atij që nuk e përmend është si shembulli i të gjallit dhe të vdekurit."
(Sahih el-Buhari)

Dhikri nuk kërkon pasuri, as kohë të gjatë.

Mund të thuash:

  • SubhanAllah

  • Elhamdulilah

  • Allahu Ekber

  • La ilahe il-lAllah

  • Estagfirullah

Këto fjalë janë të lehta për gjuhën, por shumë të rënda në peshoren e veprave dhe të çmuara tek Allahu.

Sa më shumë ta kujtojmë Allahun, aq më shumë zemra jonë bëhet e qetë.

Kurani është një dritë për çdo ditë

Kurani nuk është vetëm një libër për t'u lexuar gjatë Ramazanit apo në raste të veçanta. Ai është një udhëzues për jetën e përditshme.

Allahu thotë:

"Ky Kuran udhëzon drejt asaj që është më e drejtë."
(Sure El-Isra, 17:9)

Edhe nëse lexojmë vetëm disa ajete çdo ditë, ato mund të ndryshojnë mënyrën si mendojmë dhe si e shohim jetën.

Kur lexojmë për mëshirën e Allahut, zemra mbushet me shpresë.

Kur lexojmë për faljen e Tij, gjejmë guxim për t'u penduar.

Kur lexojmë për Xhenetin, na shtohet dëshira për ta adhuruar Atë me sinqeritet.

Pendimi është gjithmonë i hapur

Nuk ka njeri që nuk gabon. Të gjithë kemi mangësi dhe dobësi. Por bukuria e Islamit është se dera e pendimit nuk mbyllet për atë që kthehet me zemër të sinqertë.

Allahu thotë:

"Thuaj: O robërit e Mi që e keni ngarkuar veten me gjynahe, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut. Vërtet, Allahu i fal të gjitha gjynahet."
(Sure Ez-Zumer, 39:53)

Çfarë mesazhi i madh shprese!

Allahu nuk na thërret me fjalë të ashpra, por me butësi dhe mëshirë.

Ai dëshiron që ne të kthehemi tek Ai.

Profeti ﷺ ka thënë:

"Të gjithë bijtë e Ademit gabojnë, por më të mirët prej atyre që gabojnë janë ata që pendohen."
(Transmeton Et-Tirmidhi, hadith hasen)

Prandaj, mos e lër shejtanin të të bindë se je shumë larg Allahut. Hapi i parë drejt Tij mund të jetë një lutje e sinqertë ose një lot pendimi.

Mirënjohja sjell begati

Një zemër që falënderon Allahun sheh bukurinë edhe në gjërat e vogla.

Një gotë ujë.

Një familje.

Një ditë me shëndet.

Një sexhde.

Një ajet që prek zemrën.

Allahu premton:

"Nëse jeni mirënjohës, Unë do t'ju shtoj edhe më shumë."
(Sure Ibrahim, 14:7)

Ndonjëherë shtimi nuk është vetëm në pasuri, por në qetësi, bereqet, urtësi dhe kënaqësi me atë që kemi.

Dashuria për Allahun rritet duke e njohur Atë

Sa më shumë ta njohim Allahun përmes emrave dhe cilësive të Tij, aq më shumë e duam Atë.

Kur mësojmë se Ai është Er-Rahman (Mëshiruesi), zemra mbushet me shpresë.

Kur dimë se Ai është El-Gafur (Falësi), nuk dëshpërohemi nga gabimet tona.

Kur e dimë se Ai është El-Latif (I Buti), fillojmë të shohim urtësinë edhe në sprovat që nuk i kuptojmë menjëherë.

Prandaj, njohja e Allahut është një nga dhuratat më të mëdha që mund të fitojë një besimtar.

Një këshillë nga dijetarët

Dijetari i madh Ibn al-Qayyim ka thënë:

"Në zemër ka një zbrazëti që nuk mund ta mbushë askush tjetër përveç Allahut."

Sa e vërtetë është kjo!

Njeriu mund të ketë shumë njerëz rreth vetes, por përsëri të ndihet bosh.

Ndërsa ai që e mbush zemrën me kujtimin e Allahut, gjen qetësi edhe kur është vetëm.

Edhe Hasan el-Basri ka thënë:

"Kush e njeh Allahun, do ta dojë Atë."

Dashuria për Allahun nuk lind vetëm nga fjalët, por nga njohja e mirësisë, mëshirës dhe bujarisë së Tij.

Si ta afrojmë zemrën pranë Allahut?

Nuk kërkohen gjëra të mëdha. Allahu i do veprat që bëhen me sinqeritet dhe vazhdimësi.

Mund të fillosh me hapa të vegjël:

  • Lexo çdo ditë disa ajete nga Kurani.

  • Thuaj shpesh Elhamdulilah për begatitë që ke.

  • Kërko falje me fjalën Estagfirullah.

  • Bëj dua çdo ditë, edhe për gjërat më të vogla.

  • Ndihmo dikë pa pritur shpërblim.

  • Fal namazin me përqendrim sa më shumë që të mundesh.

  • Mendo çdo mbrëmje për tri begati që Allahu të ka dhënë atë ditë.

Këto vepra të vogla, me kalimin e kohës, e ndryshojnë zemrën në mënyrë të mrekullueshme.

Përfundim

I dashur vëlla dhe e dashur motër, jeta do të vazhdojë të ketë ditë të lehta dhe ditë të vështira. Por ajo që e bën besimtarin të fortë nuk është mungesa e sprovave, por prania e Allahut në zemrën e tij. Kur e kujton Allahun, kur e lexon Librin e Tij, kur i lutesh me sinqeritet dhe kur e falënderon për çdo mirësi, zemra fiton një paqe që nuk mund ta japë askush tjetër.

Mos prit të bëhesh i përsosur për t'u afruar me Allahun. Afrohu me zemrën që ke sot. Ai është Mëshiruesi, Falësi dhe gjithmonë e mirëpret robin që kthehet tek Ai me sinqeritet. Çdo hap drejt Allahut është një hap drejt dritës, qetësisë dhe shpresës.

Lusim Allahun e Madhëruar t'i mbushë zemrat tona me dashurinë për Të, ta bëjë Kuranin pranverën e zemrave tona, të na japë gjuhë që e përmendin shpesh Atë dhe zemra që i besojnë plotësisht urtësisë së Tij. Lusim Atë të na falë, të na udhëzojë, të na forcojë në besim dhe të na bashkojë në Xhenetin Firdeus me profetët, të sinqertët, dëshmorët dhe njerëzit e mirë. Amin.